Why we judge and how we can stop it and live from the heart

This article also appeared on nieuwetijdskind.com! Scroll down for the Dutch version ♥
Loving ourselves and others unconditionally is the best thing we can do for our own health and happiness and that of the world.
To love and appreciate who you are, who the other is, flaws and all, is a quick road to manifesting love, peace and abundance.

Judging yourself, nit-picking at yourself, looking at yourself with a harsh, critical eye and doing the same to others, whether spoken aloud or not is the opposite of that. It throttles the flow of love and all that is good. It tightens the heart chakra. It limits manifestation of all that is good in your life. It attracts more of what you don’t want. And we all do it, consciously but also and more importantly, subconsciously a LOT of the time.

Just take note of your inner dialogue for a day, or an hour. How often do you criticise yourself or someone else, even if it’s someone on TV or the internet? You might be astounded. Even criticising yourself or others for little things (‘My hair is awful’, ‘She really needs to lose weight’, ‘His accent sounds stupid’, ‘What was he thinking wearing that shirt to work’) may be a big part of your inner dialogue.

So, knowing that judging will not make you happy, why is it so hard to let go of our tendency to judge ourselves and others?
Well, here are some major reasons:

Living in Duality
It may be that judging and criticising is the only way you know how to differentiate and discriminate between what you DO want and DON’T want.
In life in duality, like on planet Earth, it is important to differentiate between the two: you want to lock your attention on what you DO want in order to become that and bring more of that into your life.
However, most of us have learnt to do this by judging what we DONT want. Because what we don’t want is unpleasant or painful. Pushing against it is a knee-jerk reaction. But that will unfortunately bring more of it into your life!
I remember a scientific study a few years back which showed that a big percentage of what we perceive as pain, is actually our negative thoughts about it. The pain itself is a much smaller percentage of what we perceive as pain.
Judging something means that you invest negative energy in it. The trick is to look at the world with non-judging eyes and stop labelling things as good or bad. This makes it easier to release what you don’t like from your attention and focus on what makes you feel good (and therefore attract more of it).

Good and bad
We have all spent lifetimes in duality being taught that we earn good points with the Creator by being ‘good’ and are judged, punished or even shut out of heaven when we are ‘bad’. To be denied the love of the Creator, our lifeline to our Source being a horrible punishment!
Of course, what constitutes ‘bad’ can differ from era to era, from culture to culture.
Even though we have a different belief system now, even though we know the Creator is pure unconditional love, that we are part of the Creator and can never be shut out, these ancient judgements can be passed down from generations, or through past lives and still live deep inside of us. They can still make us feel deep down inside, that we need to judge ourselves or others in order to be safe and secure God’s love.

Judging because of past pain
You may have some particular things you react strongly to because of past bad experiences.
Sometimes, to be able to release particular judgements means doing some research into why some particular unwanted things elicit such a strong negative response.
For instance, I had a huge problem with people behaving badly in traffic. It got so bad that I became rude myself! After some soul searching, I discovered a past life as a rebel leader, outraged by injustice who spent his whole life fighting against it until he was assassinated by a car bomb. After I healed and released him, I could still SEE the injustice but without the rage and the need to judge it and fight against it. I could still make the choice to speak out or assert myself, but without the anger. That made my life a whole lot easier and travel a lot safer!

Judging as a defence
We can also feel we need to judge or criticize others to defend ourselves and our truth. For instance, if we have been indoctrinated in this or other lifetimes, that is: forced to accept the limiting or negative beliefs of others, by influential family members of friends, teachers, groups, cults, religious groups we may learn that the only way to stay true to ourselves is to fight the limiting and negative ideas of others. While in fact, the best way to deal with those is let them go, walk away and live according to our own truth!

Judging as a way to ‘grow’
Most of us have grown up in families where parents judge their children with the best of intentions. Even today, many parents still believe that by criticising or punishing the unwanted behaviours, faults or mistakes of their children, they will stimulate them to exhibit the wanted behaviours, traits and accomplishments.
The regular school system works in much the same way. We are criticized for our mistakes (I remember the nasty red pencil of my teacher in second grade well!) and rewarded for our achievements. It instils a subtle programme of feeling we are bad when we are imperfect, and can only feel good about ourselves when we achieve, and achieve perfection, or as near as we can.
This system also promotes competition: feeling you need to defeat others in more or less subtle ways in order to succeed and feel good about yourself.

Judging to avoid being criticised by others
Schools can even unwittingly promote bullying behaviour in children, feeding the idea that criticising others is cool and a way to achieve and feel good about yourself. While children who are bullied criticize themselves even more internally, taking over the energy of the bullies and believing they need to be hard on themselves to avoid being or doing what they believe got them bullied in the first place.

So, most of us have grown up in this and other lifetimes with the idea that in order to grow, to better ourselves, to reach our fullest creative, spiritual and intellectual potential, to protect ourselves from the ‘bad’ and be ‘good’ we have to criticise ourselves and/or others! While of course, the opposite is true.

If you find you can’t live without judging yourself or others, what can you do? Here are some tips.

Live from the heart
Living from the heart is living from a place of unconditional, all-encompassing love. It means accepting everything as it is and everyone as they are. Without judgement, without resistance or strife. Yourself included.

Loving assertiveness
Of course, living from the heart does not mean you have to be a doormat! You do not have to accept it if someone violates your boundaries. Asserting yourself is an act of loving kindness towards yourself. When you do so without anger, without fear, but from a place of unconditional love and non-judgement, conflicts dissolve much easier or don’t arise at all. I think Ascended Master Sananda (Jesus) is a fantastic teacher of non-violent, assertive masculine energy operating from the heart. My own spiritual guide Yldich, who appears in my books is another. You might want to ask for an ascended Master like Sananda, or an archangel like Michael, or any such teacher’s assistance and inspiration for practising assertive, non-violent living from the heart.

Practise breathing through your heart. Imagine your heart as a beautiful pale rose, or a lotus flower, gently opening its petals to the light. Breathe in soft pink, or soft green (the colours of the heart chakra) and breathe out love.

See through the eyes of the angels
A lovely exercise to practice looking at yourself and others in a non-judgemental way, is imagining looking at them through the eyes of their guardian angels. Angels see people as they are, they see why people behave the way they do and without judging them for it.
When you realise that ultimately everyone is in search of love and happiness, and is trying the best way they know how at this point in time, it will be easier to have compassion. For practising compassion, you might also wan to enlist the help of ascended masters like Kwan Yin or Mother Mary. Ask them to help you look at yourself and others with compassion.

Practice forgiveness
Anybody you meet, including yourself is really on the same path: to find joy, love and grow and doing the best they know how at this moment. Everyone. When someone hurts you in any way, forgiving them means releasing the anger, pain and hurt tied to the act. When you forgive, you can stop fighting them and their actions, releasing them and if needs be, moving on.
Forgiveness means releasing anger towards the person, not condoning the act! Sometimes people find it hard to forgive because they have been made to believe that if they forgive and release their anger, they
A. will be subjected to the same behaviour again, or
B. forgiving them somehow makes what happened okay.
That’s not what forgiveness is. It means releasing your emotions tied to the act, so you can let it go and have better experiences.

Do your soul research and heal yourself
If you find it difficult to stop judging others, things or yourself, let go of struggle and strife, to forgive, or focus on what makes you happy, you may want to do some soul-searching.

An example
For instance, a couple of weeks ago I was in a lovely little cabin in the woods for a retreat. I love the woods, they are my version of paradise on earth. I love the sounds of nature, they help me connect to the earth and the trees and life itself.
But… this time, I had neighbours. Noisy neighbours. Four men arrived in a neighbouring cabin and started having rowdy beer fests deep into the night, disturbing my safe haven with loud and harsh singing and shouting.
I was distraught. And I found I could not keep my attention away from them. Well, they were of course very present. But even when it was quiet, I found myself checking where they were, what they were doing. My peaceful paradise wasn’t the same anymore. I didn’t feel safe.
So, I did some soul-searching. And I found that parts of me didn’t feels safe letting go of aggressive, noisy people because then, they might spring up on me. It was also not safe to accept them for who they were, because then, I wasn’t vigilant and they might suddenly attack me. I took it a step further and discovered that I didn’t feel safe accepting the existence of ‘evil’ or what I see as ‘bad’ because then it might jump me unawares and hurt me! So, I went into a theta trance and healed all that. The next day, I found myself making jokes about the neighbours, talking about them in a much more compassionate way, and releasing them from my attention so I could focus on what made me happy!

Another example
I found that I had trouble accepting the idea that ‘I create my own reality.’ I wanted to believe it, I tried to download it in a theta state more than once. But it did not take!
When I did some inner searching on this subject, I found that I had many lifetimes in which I had been subjected to (sexual) violence and was told by the aggressor that ‘I asked for it’. In other words, it was my own fault! So, these victimized past lives had begun to believe that if they accepted the fact that they create their own lives, they were also to blame for what happened to them! Because they created it, right? Wrong.
Accepting that you create your own life and attract what comes to you does NOT mean that the acts of an aggressor are YOUR responsibility. They are THEIR responsibility. Even if a victim of rape subconsciously attracts sexual aggression because deep down, she does not feel worthy of being treated right, it means she has something that needs healing, NOT that she is responsible for the deeds of someone who reacts to that energy in an aggressive way. We are all responsible for our own actions.

So, when I healed this, I installed the programme of ‘I create my own reality’ with no more resistance. And it is a nice programme to have – it helps me create the reality I want to have! With inner peace, joy and… attracting love and abundance by living from the heart.

Wendy Gillissen, M.A. is a psychologist, past life therapist and author of the award winning spiritual adventure ‘Curse of the Tahiéra’.


Dit artikel verscheen ook op Nieuwtijdskind.com

Onvoorwaardelijk van onszelf en anderen houden is het beste wat we kunnen doen voor onze eigen gezondheid en levensgeluk.
Jezelf en de ander waarderen zoals die is, met alles erop en eraan, is de snelweg naar het manifesteren van liefde, vrede en overvloed in je leven en in de wereld.

Jezelf be- en veroordelen, naar jezelf en anderen kijken met een kritisch, liefdeloos oog, en bekritiseren, al dan niet hardop, is precies het tegenovergestelde. Het knijpt de stroom van liefde af. Het verkrampt je hartchakra. Het beperkt de manifestatie van alle goeds in je leven. Het trekt meer aan van wat je niet wilt. En we doen het allemaal, bewust of onbewust, en vaker dan je misschien zou denken.

Let maar eens een dag, of een uur, op je innerlijke dialoog. Hoe vaak heb je kritische gedachten over jezelf of een ander, zelfs al is het iemand op TV of internet? Je zou wel eens verbaasd kunnen zijn. Zelfs het jezelf en anderen bekritiseren om kleine dingetjes (‘Mijn haar ziet er niet uit’, ‘Zij mag wel eens afvallen’, ‘Wat een stom accent heeft hij’) zou best eens een groot deel van je innerlijke dialoog kunnen zijn.

Als we toch weten dat het ons niet gelukkig maakt, waarom is het dan zo moeilijk onze neiging te oordelen en be-oordelen los te laten?
Hier zijn een paar belangrijke redenen:

Leven in de dualiteit
Misschien is oordelen en bekritiseren de enige manier is die je kent om onderscheid te maken tussen wat je WEL wilt en wat je NIET wilt.
In het leven in de dualiteit, zoals op de aarde, is het immers belangrijk om te differentiëren: je wilt je aandacht vestigen op wat je WEL wilt hebben en zijn, om er meer van in je leven te brengen.
Echter, de meesten van ons hebben geleerd dit te doen (en dit gaat terug tot onze allereerste incarnaties in de dualiteit) door te oordelen over en ons te verzetten tegen wat we NIET willen.
Want wat we NIET willen is onplezierig of pijnlijk. Ons ertegen verzetten is een instinctieve reactie. We duwen het weg. Maar helaas brengt dat juist meer ervan in ons leven!
Zo herinner ik me een wetenschappelijk onderzoek van een paar jaar geleden waaruit bleek dat een aanzienlijk percentage van wat wij als pijn ervaren, niet de pijn zelf is, maar onze gedachten (en dus oordelen) erover. Zonder oordelen over de pijn, is de pijn veel minder erg.
Iets veroordelen betekent dat je er op negatieve wijze energie in investeert. De truc is om naar de wereld te kijken met niet-oordelende ogen en ermee op te houden dingen als goed of slecht te labelen. Dat maakt het veel makkelijker los te laten wat je niet wilt en te focussen op wat je wel wilt (en er dus meer van aan te trekken in je leven).

Goed en kwaad
We hebben allemaal vele levens in de dualiteit geleefd waarin we geleerd hebben dat we punten scoren bij de Schepper als we ‘goed’ zijn en veroordeeld, gestraft en zelfs buitengesloten worden uit de hemel als we ‘slecht’ zijn. En om verstoken te zijn van de liefde van de Schepper, de levenslijn naar onze Bron is wel een hele erge straf!
Natuurlijk verschilt wat als ‘goed’ en ‘slecht’ gezien wordt van eeuw tot eeuw, van cultuur tot cultuur.
Zelfs als we nu een ander geloofsysteem hebben, en ondanks dat we weten dat de Schepper pure onvoorwaardelijke liefde is, dat we deel uitmaken van de Schepper en nooit buitengesloten kunnen worden, kunnen deze oeroude ideeën doorgegeven zijn van generatie op generatie of doorheen vele vorige levens en nog steeds diep van binnen in ons leven. Ze kunnen ons nog steeds het gevoel geven dat het nodig is onszelf of anderen te be- of veroordelen om veilig te zijn, te voorkomen dat we ‘kwaad’ doen en Gods liefde veilig te stellen.

Oordelen vanuit oude pijn
We kunnen soms een sterke negatieve respons op bepaalde dingen hebben vanwege oude negatieve ervaringen.
Soms is het nodig wat innerlijk speurwerk te doen om erachter te komen waarom bepaalde ongewenste dingen zulke heftige reacties in ons teweeg brengen om ze vervolgens los te kunnen laten.
Zo had ik bijvoorbeeld een groot probleem met mensen die zich onbeschoft en onrechtvaardig gedragen in het verkeer. Het werd zo erg dat ik er zelf agressief op ging reageren!
Na wat zelfonderzoek ontdekte ik een vorig leven als rebellenleider, die zeer verontwaardigd was over het onrecht dat zijn volk werd aangedaan en er zijn hele leven tegen vocht tot hij werd gedood in een bomaanslag. Nadat ik hem geheeld en bevrijd had, kon ik de onrechtvaardigheid nog steeds waarnemen, maar zonder de woede en de behoefte ertegen te strijden. Ik kon er nog steeds voor kiezen om er iets van te zeggen of voor mezelf of anderen op te komen, maar zonder de razernij. Dat maakte mijn leven veel makkelijker en reizen een stuk veiliger!

Oordelen als verdediging
We kunnen ook de behoefte hebben te oordelen en anderen te bekritiseren om onszelf en onze eigen waarheid te verdedigen. Zo kunnen we bijvoorbeeld in dit of andere levens geïndoctrineerd zijn, dat wil zeggen: gedwongen door zijn door dominante familieleden of vrienden, leraren, groepen, sektes, religieuze groeperingen om beperkende of negatieve ideeën te accepteren en ernaar te leven. Daardoor hebben we misschien geleerd dat de enige manier om bij onszelf en onze eigen waarheid te blijven is ons verzetten tegen de beperkende en negatieve ideeën van anderen. Maar eigenlijk is de beste manier ons te bevrijden deze los te laten, onze eigen weg te gaan en naar onze eigen waarheid te leven!

Oordelen als manier om te ‘groeien’
De meesten van ons zijn opgegroeid in gezinnen waarin de ouders hun kinderen met de beste intenties veroordelen. Zelfs vandaag de dag geloven veel ouders dat door het bekritiseren of straffen van ongewenst gedrag of ‘fouten’ van hun kinderen, ze gewenst gedrag, goede eigenschappen en succes zullen stimuleren.
Het reguliere schoolsysteem functioneert op dezelfde manier. We worden bekritiseerd voor onze fouten (ik herinner me het gemene rode potloodje van de juf van de tweede klas maar al te goed) en beloond voor onze prestaties. Dit programmeert ons op een subtiele manier om ons slecht over onszelf te voelen als we imperfect zijn, en ons alleen goed over onszelf kunnen voelen als we perfectie bereiken, of op zijn minst nastreven.
Dit systeem stimuleert ook competitie: voelen dat je anderen moet voorbijstreven om te slagen en je goed over jezelf te voelen.

Oordelen om veroordeeld worden te voorkomen
Scholen kunnen zelfs ongewild bijdragen aan pestgedrag in kinderen, door het idee te voeden dat anderen bekritiseren stoer is en een manier om te presteren en je goed over jezelf te voelen. Terwijl kinderen die gepest worden zichzelf intern nog meer gaan bekritiseren: die gaan geloven dat ze streng voor zichzelf moeten zijn om te voorkomen datgene ze zijn of doen waarvoor ze geloven dat ze gepest werden.

Zo zijn velen van ons opgegroeid in dit en andere levens met het idee dat om te kunnen groeien, ons grootste creatieve, intellectuele en spirituele potentieel te bereiken, onszelf te beschermen tegen het ‘kwade’ en het ‘goede’ te doen en liefde te verkrijgen we onszelf en andere moeten be-en veroordelen. Terwijl het omgekeerde waar is.

Dus, wat als je merkt dat het je moeite kost te leven zonder jezelf of anderen te bekritiseren? Hier zijn een paar tips.

Leven vanuit het hart
Leven vanuit het hart is het streven te leven vanuit onvoorwaardelijke, allesomvattende liefde. Het betekent dat je alles en iedereen accepteert zoals ze zijn, zonder oordeel, zonder afweer of strijd. Inclusief jezelf.

Liefdevolle assertiviteit
Natuurlijk betekent leven vanuit het hart niet dat je over jezelf heen moet laten lopen! Je hoeft het niet te accepteren als een ander jouw grenzen overschrijdt. Voor jezelf opkomen is een daad van liefde voor jezelf. Wanneer je zonder woede of angst voor jezelf op kunt komen, en vanuit onvoorwaardelijke liefde en zonder oordeel, lossen conflicten veel sneller op of ontstaan niet eens. Opgestegen Meester Sananda (Jezus) is een geweldig leraar in niet-gewelddadige, assertieve mannelijke energie die vanuit het hart opereert. Je kunt om de hulp en inspiratie van een meester als Sananda, een aartsengel als Michael, of een andere leraar die je aanspreekt vragen om geweldloze assertiviteit vanuit het hart te leren toepassen.

Oefen met het ademen via je hart. Stel je je hart voor als een prachtige zachtroze roos, of een lotusbloem, die zachtjes haar blaadjes opent naar het licht. Adem zachtroze in, of zachtgroen (de kleuren van het hartchakra) en adem liefde uit.

Kijk door de ogen van de engelen
Een fijne manier om te oefenen met het kijken naar jezelf en anderen zonder te oordelen, is je voor te stellen dat je kijkt door de ogen van je / hun beschermengelen. Engelen zien mensen zoals ze zijn, ze zien waarom mensen zich gedragen zoals ze doen, en zonder te oordelen.
Wanneer je je realiseert dat iedereen uiteindelijk op zoek is naar liefde en geluk, en het op de beste manier die ze op dit moment kennen proberen te bereiken, is het makkelijker om met compassie te kijken. Om compassie te oefenen kun je ook de hulp vragen van opgestegen meesters als Kwan Yin of Moeder Maria. Vraag ze je te helpen naar jezelf en anderen te kijken met liefde en compassie.

Beoefen vergeving
Iedereen die je ontmoet, jezelf meegerekend, heeft eigenlijk hetzelfde doel: liefde en vreugde te ervaren, en iedereen doet het beste wat hij kan op dit moment. Iedereen. Wanneer iemand je kwetst, betekent hen vergeven dat je de woede, pijn en gekwetstheid loslaat die met de daad verbonden zijn. Wanneer je vergeeft, kun je ophouden hen en hun daden te bestrijden, hen indien nodig los te laten, en verder gaan met je leven.
Vergeving betekent woede of wrok loslaten ten aanzien van de persoon, niet het vergoelijken van de actie! Soms vinden mensen het moeilijk echt te vergeven omdat ze zijn gaan geloven dat als ze vergeven, ze
A. hetzelfde gedrag weer zullen ondergaan, of
B. vergeving op de een of andere manier inhoudt dat ze wat er gebeurt is vergoelijken.
Dat is niet wat vergeving inhoudt. Het betekent het loslaten van je emoties die verbonden zijn met wat er gebeurd is, zodat je het los kunt laten en betere ervaringen kunt gaan kiezen.

Doe wat zelfonderzoek en heel jezelf
Als je het moeilijk vind te stoppen met bekritiseren van jezelf of anderen, en het lastig vind je strijd en verzet los te laten tegen wat je niet wilt, of je te focussen op waar je blij van wordt, wil je misschien wat zelfonderzoek doen, en/of de assistentie inroepen van een goede (regressie-) therapeut, theta healer of sjamaan.

Zo was ik bijvoorbeeld een paar weken geleden in een huisje in het bos voor een kleine retraite. Ik houd erg van de bossen, ze zijn voor mij een soort paradijs op aarde. Ik houd van de zachte geluiden van de natuur, ze helpen me met de aarde, de natuur en het leven zelf te verbinden.
Maar… deze keer had ik buren. Luidruchtige buren. Vier ietwat onbehouwen mannen bezetten een naburig huisje, begonnen op hun terrasje bier te drinken, en gingen door tot diep in de nacht met zingen, schreeuwen en lachen. Daar ging mijn veilige haven.
Ik was ontzet. En ik merkte dat ik mijn aandacht niet van hen af kon houden. Ze waren ook wel erg aanwezig. Maar zelfs als het stil was bleef ik controleren waar ze gebleven waren en wat ze aan het doen waren. Mijn vredige paradijs was niet meer hetzelfde. Ik voelde me niet veilig.
Dus deed ik wat zelfonderzoek. En ik kwam erachter dat het voor een deel van mij niet veilig voelde om de aandacht op agressieve, luidruchtige mensen los te laten omdat ze me dan wel eens onverwachts lastig zouden kunnen vallen. Het was ook niet veilig hen te accepteren zoals ze waren omdat ik dan niet genoeg op mijn hoede zou zijn en ze me aan zouden kunnen vallen. Ik ging nog een stap verder in mijn onderzoek en kwam erachter dat het überhaupt niet veilig voelde om wat ik als ‘slecht’ (dualiteit) bestempelde te accepteren omdat het me wel eens zou kunnen bespringen en vermoorden! Dit natuurlijk gebaseerd op oude ervaringen in andere levens.
Dus ging ik in trance om deze oude overtuigingen te helen met de theta methode. De volgende dag was ik opeens goedmoedige grappen aan het maken over ‘onze buren’, voelde me veel meer op mijn gemak, en kon mijn aandacht eindelijk van hen lospeuteren zodat ik me kon richten op waar ik daadwerkelijk blij van word: de natuur!

Een ander voorbeeld
Ik kwam erachter dat ik moeite had het idee te accepteren dat we ‘onze eigen realiteit creëren.’ Ik wilde het geloven, het is immers wel zo handig als je je eigen leven wilt creëren! Ik probeerde het meer dan eens te downloaden in theta trance, maar het pakte gewoonweg niet.
Toen ik wat innerlijk onderzoek deed op de kwestie, kwam ik erachter dat ik vele vorige levens had waarin ik (seksueel) geweld had meegemaakt en door de agressor was wijsgemaakt dat ik ‘erom gevraagd had’. In andere woorden, het was mijn eigen schuld! Dus, deze getroffen vorige levens waren gaan geloven dat als ze aannamen dat ze hun eigen levens creëren, ze ook de schuld hadden van wat hen overkomen was. Want ze hadden het zelf gecreëerd, toch? Niet dus!
Het aanvaarden dat je je eigen leven creëert betekent NIET dat de daden van een agressor jouw verantwoordelijkheid zijn. Ze hebben hun EIGEN verantwoordelijkheid. Zelfs wanneer een slachtoffer van geweld dit onbewust aantrekt omdat hij of zij een diepe overtuiging heeft dat ze het niet waard is goed en respectvol behandeld te worden, betekent het dat er iets geheeld mag worden, NIET dat ze verantwoordelijk is voor de daden van iemand die met agressie reageert op die energie. We zijn allemaal verantwoordelijk voor onze eigen daden.

Toen dit geheeld was, kon ik het programma ‘Ik creëer mijn eigen realiteit’ zonder problemen aannemen. En het is een fijn programma – het helpt me de realiteit te creëren die ik echt wil hebben! Met innerlijke vrede, vreugde… en liefde en overvloed door te leven vanuit het hart.
Drs. Wendy Gillissen is psychologe, reïncarnatietherapeute en auteur van de in de Verenigde Staten bekroonde spirituele avonturenroman ‘De Vloek van de Tahiéra’. Zij voert praktijk in Delft. Wendy geeft les in droomwerk en schrijft een column over dromen in het maandblad ‘Paravisie’. In haar vrije tijd knuffelt ze graag bomen en speelt ze op de Keltische harp.


2 thoughts on “Why we judge and how we can stop it and live from the heart

  1. Wonderful post Wendy.. so many of us do not heed the damage of that inner chatter.. And how often we unintentionally may pull ourselves down with its negative vibes… It took me a long while to learn and look in the mirror and tell myself I loved ME… I smile often now at my own reflection and look deep within my eyes and nod in satisfaction of at least clearing some of that debris I carried for so long..
    Many thanks for sharing this with us..
    Love and Blessings
    Sue xox

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s