A healing journey with the fairies

For the Dutch version, scroll down below ♥

We may see fairies and elementals as beings we can only find in area’s of unspoilt nature. But if you have affinity with these beings, you can meet them in all sorts of unexpected places – like in this healing journey.

An Inner Child in need

One recent evening, I felt an Inner Child part of me needing my help. As a registered Past Life therapist, I sometimes turn therapist for my self when old subconscious hurts are triggered and brought to life by everyday circumstance – be they from a past life long ago or from early childhood not so long ago. So I sat on my couch, closed my eyes and journeyed inside, to the little girl that needed my attention.

I found a little girl of about one and a half years old. She was the part of me that felt ignored and rejected by her father, and was still confused and hurt, wondering why he would not acknowledge her and connect with her.
In tears, she showed me she had lost her ‘little sun,’ a part of her that was golden and joyous. Thinking her dad did not love her, she had rejected part of herself. It hovered overhead, a little ball of golden light.

So I took her back to the time before she had lost her light. She lit up like a sun, golden light streaming from her body, her eyes, so much
light it was almost daunting. Suddenly I understood how her dad could have been a little scared of her light. It was so much, and it was what he had never been allowed to be, he had not been allowed to shine in his own right. And this was so much light!

I could see her stretch out her little hands, and it was as if she was spinning around planets, universes, with her little fingers, playing with them as if they were toys. I held my breath in awe. Then I tried to let her take back her golden light, which was rightfully hers. But she couldn’t: her heart was still hurting…

Heart healing

I took my attention to her heart. There was something there that did not belong to her; a steely crumpled sheet of energy. Instinct told me it belonged to her dad. I let the child breathe it out, and sent soft pink energy to her heart to heal it.
I mentally called for the angels to help. I sensed them around me, but to my surprise, more visitors spontaneously arrived at the scene. They were Fairies!

Fairy healing

The girl laughed and stretched out her little hands to them, and the fairies danced around her, whirling and whizzing around in beautiful colours. Too little to dance or even walk, the girl moved her arms as if she was dancing.. and she was: dancing with the fairies! It felt as if her heart was being healed by their magic, their joy.
Suddenly I knew where these fairies had come from. They were the same ones I had known as a little girl in another life, who had lost her mother and felt misunderstood by her father as well.

Fairy friends from a past life

A little girl in England, my past life self lost her mother at a young age and was left in the care of her father. A poor hard-working man, he did not talk much, and did not understand much of his sensitive daughter, who saw things he did not see, and felt things he did not feel.
Lonely and left to herself, she had started to wander around the countryside and had connected to the fairies, who played with her and became her friends. In time she became more attuned to their world that she was to the world of humans… and even started playing fairy tricks on them.
Sadly, because they were unaware of the limitations of human bodies, the fairies did not understand the dangers in playing with a child in a place that had many bogs and pools.
When the child stepped into a hidden bog she drowned, with her fairy friends unable to help her.

Fairy healing in time

But magically, this time, hundreds of years later, they were able to help and they came, dancing and prancing around, making the little girl laugh out loud. Animals appeared as well, a little frog leaped about dancing and prancing in such a silly way, it made the child laugh even more, healing her heart with joy.
It was utterly moving to realise these fairies saw their chance to set something right after all this time, and came flying to my side without having even been asked.

Journey into Heaven

When her heart felt healed, I was just about to ask the girl if she was ready to re-integrate the golden ball of light when suddenly, I felt myself being taken up. The girl became smaller and smaller, as I was taken up into the universe, into the dark, and though I couldn’t see in the velvety darkness, I wasn’t afraid. It felt warm and safe.

The Library of the Self

Still, I would rather know where I was, so I said out loud: ‘Why can’t I see?’ Suddenly a light came on, from right to left, anti-clockwise. It lit up a beautiful dome of gold, a large round chamber with row upon row of big leather bound books. I held my breath in awe. The books were encrusted with shining jewels, and I knew they were all my lives, all the experiences I had ever lived. There were so many!
A woman appeared before me. Her ash blond hair floated around her, and she smiled at me with a face full of love.
‘Who are you?’ I breathed.
‘I am Ashantara,’ she said in my head. ‘I am here to help you with your task.’
I knew what task she referred to, if task is the right word. It felt more like a mission. To write those experiences, to bring those books alive. But there were so many! How could I possibly write them all-suddenly some of the books moved forward on the shelves by themselves. I knew what it meant, they would come to me, the ones that wanted to be written, each at their appropriate time.
I looked at the center of the domed room and there was the little girl, and I was awed at the thought this little thing had taken on such an enormous task. Tears sprang to my eyes. But then I saw her drawing and playing with sheets of paper and pencils already, and I knew she had been attuned to her mission from the very beginning. It was who she was, it was in her blood, and even in her own childish way, she was already doing her soul’s work.

A little help from a gnome

Curious, I ascended a stairway to have a closer look at the books that lined the round wall. They appeared to be pulsating with energy. I saw inhabitants of the books partially come out; dragons and other beasts, warriors and knights, and suddenly I knew: the books were alive! Awed, I walked around the dome with living books until my way was barred by a little table.
A gnome was seated on a stool behind it. I felt compelled to give him something, so I reached inside a purse that appeared to be hanging from my shoulder and put a gold coin on his table. He handed me a golden vial in return. It looked like honey.
‘For me?’ I said. I could almost hear him think.
‘Of course, for you, who else, silly human?’
I thanked him and put the vial in my purse.

Journey home to healing

I felt compelled to go back then, the journey had been tiring. I went back to the little girl and took her in my arms, and immediately we began to spin downward, back to earth.
I handed the gold vial to the little girl on earth and she took it, and was finally able to let the golden sun in. It was her self, I suddenly realized, attuned to the golden library of the Self up there.
She smiled a contented smile, glowing with golden light once more.

Wendy Gillissen, M.A. is a psychologist, past life therapist and author of the award winning spiritual adventure ‘Curse of the Tahiéra’.


Een helende reis met de elfen

We zien elfen en elementalen misschien vooral als wezens die je alleen tegen komt in de ongerepte natuur. Maar wanneer je affiniteit met deze wezens hebt, kun je ze op de meest onverwachte momenten tegenkomen – zoals in deze helende reis.

Een innerlijk kind in nood

Op een avond voelde ik dat een innerlijk kinddeel van mij hulp nodig had. Als ervaren regressietherapeut speel ik soms therapeut voor mezelf: bijvoorbeeld als er opeens een oud, onbewust stukje geraakt wordt in het leven van alledag en naar de oppervlakte van het bewustzijn komt. Zo’n stukje oud zeer kan van een vorig leven zijn, maar ook uit de meer recente kindertijd stammen. Dus ging ik op de bank zitten, sloot mijn ogen en reisde met mijn aandacht naar binnen, naar het kind waarvan ik voelde dat ze mijn aandacht nodig had.

Ik vond een klein meisje van ongeveer anderhalf jaar oud. Zij was het deel van mij dat zich genegeerd en afgewezen voelde door haar vader, en ze was nog steeds gekwetst en in de war, en vroeg zich vertwijfeld af waarom hij haar niet erkende en geen verbinding met haar maakte.

In tranen liet ze me zien dat ze haar ‘kleine zonnetje’ verloren was, het deel van haar dat vreugdevol en goudkleurig was. Omdat ze was gaan geloven dat haar vader niet van haar hield, had ze dit deel van zichzelf afgewezen. Het zweefde boven haar hoofd, een klein balletje van gouden licht.

Dus nam ik haar mee naar de tijd dat ze haar licht verloren was. Ze lichtte op als een zon, en gouden licht straalde uit haar ogen, haar lichaam, zoveel dat het me bijna verblindde. Plotseling begreep ik dat haar vader een beetje bang was geweest voor haar licht. Het was zo sterk, en het was precies wat hij nooit had mogen doen, zichzelf zijn en in zijn eigen licht staan. En dit was zoveel licht! Ik kon zien hoe ze haar kleine handjes uitstak, en het leek wel of ze planeten, universa rond liet draaien met haar kleine vingertjes alsof het speeltjes waren. Ik hield mijn adem in van ontzag. Toen probeerde ik haar haar gouden bal van licht weer terug te laten halen, het deel van haar wat haar toebehoorde. Maar ze kon het niet: haar hart deed nog pijn.

Hart heling

Ik ging met mijn aandacht naar haar hart. Daar zat iets wat er niet hoorde: een verkreukelde laag plaatstaal. Het instinct zei me dat het van haar vader was. Ik liet het kind de energie uitademen, en stuurde zachtrose energie naar haar hart om het te helen.
Ik riep in gedachten de engelen om hulp. Ik voelde ze om me heen, maar tot mijn verbazing kwamen er spontaan nog meer gasten op mijn roep af. Het waren elfen!


Het meisje lachte en strekte haar armpjes naar hen uit, en de elfen dansten om haar heen, draaiend in een werveling van prachtige kleuren. Te klein om zelfs maar te kunnen lopen, bewoog het kleine meisje haar armpjes alsof ze danste… en dat deed ze ook: dansen met de elfen! Het voelde alsof haar hart geheeld werd door hun magie en hun vreugde.
Opeens wist ik waar deze elfen vandaan kwamen. Het waren dezelfde elfen die ik in een ander leven gekend had, toen ik een ander klein meisje was dat zich onbegrepen voelde door haar stugge vader.

Elfenvriendjes uit een vorig leven

Dit kleine meisje was geboren in Engeland, had jong haar moeder verloren en groeide op bij haar vader. Hij was een hardwerkende, arme man, die weinig zei en nog minder begreep van zijn gevoelige dochter, die dingen zag die hij niet kon zien, en dingen voelde die hij niet kon voelen. Eenzaam en aan zichzelf overgelaten begon zij rond te zwerven door de bossen en weilanden, en had zich verbonden met de elfen die met haar kwamen spelen en haar vriendjes werden. Uiteindelijk voelde ze zich meer thuis in de wereld van de elfen dan in die van de mensen… en begon zelf kleine elfengrapjes uit te halen.

Helaas waren de elfen zich niet bewust van de beperkingen van het menselijk lichaam, en dus ook niet van de gevaren van het spelen in een gebied met uitgestrekte moerassen en poelen.
Toen het meisje op een dag in een verborgen moeras stapte verdronk ze, en haar elfenvriendjes konden haar niet helpen.

Elfenheling door de tijd heen

Magisch genoeg konden ze, zoveel honderd jaar later, wel degelijk te hulp schieten en dat deden ze, dansend en springend, en maakten mijn innerlijk kind aan het lachen met hun streken. Er kwamen ook dieren bij, waaronder een kikker die zulke gekke sprongen maakte dat het kind het hardop uitschaterde. Haar hart werd geheeld door de vreugde van de ontmoeting. Het was zo ontroerend om me te realiseren dat deze elfen de kans hadden gegrepen om na al die tijd iets recht te zetten, en aan waren komen vliegen zonder dat ik er zelfs maar om had hoeven vragen.

Reis naar de hemel

Toen haar hart geheeld was, vroeg ik het kind of ze er aan toe was de gouden bal van licht in zich op te nemen. Plotseling werd ik omhoog getild. Het kind werd kleiner en kleiner, alsof ik omhoog vloog, het heelal in, door het duister en hoewel ik niets kon zien in het fluweelachtige zwart, was ik niet bang. Ik voelde me warm en veilig.

De Bibliotheek van het Zelf

Toch wilde ik liever wel weten waar ik was, dus zei ik hardop: ‘Waarom kan ik niets zien?’ Prompt kwam er licht, een draaiende beweging van licht dat uitmondde in een prachtige gouden koepel. Die bedekte een grote ronde kamer met rijen en rijen van in leer gebonden boeken langs de muur. Ik hield mijn adem in. de boeken waren bezet met prachtige edelstenen, en ik wist dat ze al mijn levens bevatten, alle ervaringen die ik ooit had geleefd. Het waren er zoveel!

Er verscheen een vrouw voor me, haar asblonde haar dreef om haar heen, en ze glimlachte naar me met een gezicht vol liefde.
‘Wie ben jij?’ fluisterde ik. ‘Ik ben Ashantara,’ zei haar stem in mijn hoofd. ‘Ik ben hier om je te helpen bij je taak.’ Ik wist meteen welke taak ze bedoelde, hoewel het meer voelde als een missie. Om die ervaringen, die boeken tot leven te brengen. Maar het waren er zoveel! Hoe kon ik ze allemaal schrij— plotseling schoven er een paar boeken uit zichzelf naar voren. Aha. Ze zouden zelf naar me toekomen, degenen die geschreven wilden worden, op hun eigen tijd.

Ik keek naar het middelpunt van de ronde kamer en daar zag ik het kleine meisje. Ik was ontdaan door de enorme taak die ze op zich had genomen voor dit leven. De tranen sprongen in mijn ogen. Maar ze zat al te spelen met kleurpotloodjes en papier, en ik zag dat ze vanaf het begin was afgestemd geweest op haar missie. Het zat haar in het bloed, het was wie ze was, en op haar eigen kinderlijke manier was ze al begonnen met het werk van haar ziel.

Een helpend handje van een gnoom

Nieuwsgierig beklom ik de wenteltrap om de boeken die de ronde muur bezetten beter te kunnen bekijken. Ze leken wel te pulseren van energie. Ik zag de inwoners van de boeken naar buiten komen: draken en andere wezens, krijgers en ridders. De boeken leefden! Ik liep met open mond rond tot een klein tafeltje me de weg versperde. Er zat een gnoom op een krukje achter de tafel. Ik voelde me geroepen om hem iets te geven, dus zocht ik in de tas die opeens aan mijn schouder hing en haalde er een gouden munt uit. Die legde ik op tafel. Hij gaf me op zijn beurt een gouden flesje. Die had de kleur van honing. ‘Voor mij?’ zei ik. Ik kon hem bijna in gedachten horen mopperen. ‘Natuurlijk voor jou, voor wie anders, sufferd?’ Gnomen zijn soms een beetje bot. Ik bedankte hem hartelijk en stopte het flesje in mijn tas.

Reis terug naar genezing

De reis had me vermoeid en ik voelde me geroepen terug te gaan. Ik nam het kleine meisje in mijn armen en meteen begonnen we rond te draaien, in een spiraal naar beneden, terug naar de aarde. Terug op aarde gaf ik het gouden flesje aan het kind. Ze nam het aan en kon eindelijk het gouden zonnetje weer in zich opnemen. Het was haar zelf, realiseerde ik me opeens, afgestemd op de gouden bibliotheek van het Zelf. Het kind glimlachte tevreden, weer gloeiend van gouden licht.

De Nederlandse versie werd door Wendy gepubliceerd op Nieuwetijdskind.com

Drs. Wendy Gillissen is psychologe, reïncarnatietherapeute en auteur van de in de Verenigde Staten bekroonde spirituele avonturenroman ‘De Vloek van de Tahiéra’. Zij voert praktijk in Delft. Wendy geeft les in droomwerk en schrijft een column over dromen in het maandblad ‘Paravisie’. In haar vrije tijd knuffelt ze graag bomen en speelt ze op de Keltische harp.

4 thoughts on “A healing journey with the fairies

  1. Dear Wendy, I am so pleased you shared this story.. it shows how even as small children we retain the hurts within us.. And how sometimes even the simplest of actions can bring about a wound which takes such therapy as you have shared to help release it..

    I am pleased you were able to go back to that small child within and help her expel the hurt.. And allow the fairies to dance once again to bring back the Sun in her life.. 🙂

    I am sure there are going to be many pages for you to write dear friend.. And your Mission is well on its way 🙂

    Love and Healing thoughts.. Love and Blessings.. Sue ❤

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s