De liefde van katten

Mensen denken wel eens dat katten berekenende, ongevoelige dieren zijn. Of sterker nog, dat ze niets geven om hun nageslacht. In mijn ervaring is het tegenovergestelde het geval. Omdat katten zich niet gedragen als honden, of mensen wat dat betreft, worden ze vaak verkeerd begrepen. Ze zijn eigenzinnig, laten zich niet de wet voorschrijven en tonen hun affectie op een andere manier dan honden. Maar ze zijn ongelofelijk liefdevol en trouw tot in de dood—en daarna.

Vandaag kreeg ik weer een bewijs van bovenstaande. Mijn moeder was amper in haar nieuwe huis getrokken, of de eerste buurkat diende zich al aan. Ik stond in de keuken en zag een nogal mollige grijs-witte kat behoedzaam naar me staan kijken door het glas van de tuindeur. Als grote kattenliefhebber wilde ik hem meteen op zijn gemak stellen. Rustig en langzaam de deur opendoen, zachtjes tegen hem praten, voorzichtig mijn hand uitsteken zodat hij me kon ruiken. Binnen een minuut werd ik bedolven onder kattenknuffels. Kopjes, kopjes, en nog meer kopjes. Enne, het is zijn dikke vacht hoor, hij is volslank. Ahem.

Maar meteen ook bekroop me een ongerustheid: pas op met die keukendeur! Doe hem goed open zodat hij niet opeens door de wind dichtgeslagen kan worden! En toen mijn moeder, die door haar beroerte links niet goed ziet hem ging aaien in de gang: pas op met die gangdeur! Hou in de gaten dat hij er niet tussen komt! Vreemd. Ik ben een enorme softie als het om dieren gaat, en ben dieren gewend. Ik ben het gewend op te letten niet op de hond zijn pootje of de kat haar staart te gaan staan. Maar dit was ietwat overdreven. Ik dacht er verder niet over na. Tot de volgende dag…

Als ik weer terug kom bij mijn moeders nieuwe huis, staat de nieuwe buurman ook toevallig voor de deur. Hij steekt een vuist uit, ik een hand, en na een seconde verwarring grijnst hij en geeft me een gewone hand. Ha, fijn. Leuk kennis te maken. En omdat het nogal lang duurt voordat zijn vriendin en mijn moeder de deur opendoen, kletsen we even gezellig door. Hij vraagt of ik de katten al ontmoet heb. ‘’Ja, die ene, met dat dikke grijze vacht, de lieverd..’’

En omdat het nogal lang duurt voordat zijn vriendin en mijn moeder de deur opendoen, kletsen we even gezellig door. Hij vraagt of ik de katten al ontmoet heb. ‘’Ja, die ene, met dat dikke grijze vacht, de lieverd..’’
‘’Ja, dat is de vader van onze twee andere. Maar die ene is helaas dood gegaan…’’
‘’Oh?’’
‘’Ja, het is nogal triest, hij is tussen de deur gekomen. En heeft het niet overleefd.’’
‘’Jemig.’’ Ik sla mijn hand voor mijn mond, wat erg. Het kwartje valt nog niet.

Maar een uurtje of wat later blijf ik eraan denken. En besluit ik te vragen of mijn moeder het wil checken. Ik laat het haar blind checken, met de tarot, zonder dat ze weet wat ik vraag. Wilde die overleden kat me waarschuwen voor de deur? Ja. Uit ongerustheid dat zijn vader hetzelfde zou overkomen? Ja. En zit hij nu in mijn energiesysteem aangehecht? Yep. Ja, hoor. Ik ben weer een kat rijker.

Dus later, thuis, ga ik met het katje praten om hem naar het licht te helpen. Contact maken is makkelijk: hij zit immers al bij me.Ik prijs hem dat hij zo goed over zijn vader waakt en bedank hem voor zijn goede zorgen. Ik vertel hem dat de waarschuwing over die deuren goed is aangekomen. En dat hij dus nu naar het Licht kan.

Dan krijg ik een beeld van een speelgoed muis, zo’n vingermuis van karton uit kinderprogramma’s in de jaren 70 (mijn kindertijd, je moet de beelden ergens vandaan halen). Ik krijg door dat de jonge kat zegt: ‘’Ja maar…. Zijn er Daarboven wel muizen waar ik op kan jagen dan?’’
‘’Ja hoor,’’ zeg ik. ‘’Wanneer je Boven bent kun je je natuurlijke jachtinstincten naar hartenlust uitleven.’’ Mijn mensenbrein denkt: ‘’Hum. Hoe gaan we dat oplossen zonder dat er arme muisjes de klos zijn? Nou ja, dat lossen ze daarboven wel op.’’

Ik voel dat de kat er vrede mee heeft, en naar het Licht gaat. ‘’Daaaag, kitty,’’ zeg ik. ‘’Bedankt, het ga je goed.’’

© drs. Wendy Gillissen, 2022
Praktijk voor Regressietherapie

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s